زندگینامه مخترع باتری برقی

زندگینامه مخترع باتری برقی

الساندرو ولتا مخترع باتری برقی و فيزيكدان بزرگ ایتالیایی است .

وی اولين كسی بود كه مولد جريان الكتريسيته را اختراع كرد .

ولتا در 18 فوریه سال 1745 در شهر کومو ایتالیا دیده به جهان گشود .

در مدرسه مذهبی بنتسی تحصیلات خود را ادامه داد .

در آن مدرسه با کتاب لوکریتوس آشنا شد تحت تأثیر این کتاب قرار گرفت .

برخلاف خانواده اش الساندرو علاقمند به درس فیزیک بود اما آن ها اصرار به تحصیلات در رشته وکالت داشتند .

در ۱۸ سالگی در خانه آزمایشگاه کوچکی ساخت و به انجام تحقیق و آزمایش های مختلف در خصوص انرژی پرداخت .

در سن 30 سالگی وسایلی نظیر الکتروفور ، آب سنج ، الکتروسکوپ و … را اختراع کرد.

بعد از گذشت تحصيل رسمی با شغل معلمی به تدريس پرداخت .

اما هرگز از تحقيق دست برنداشت تا آنكه به سال 1769 به اطلاعاتی كه تا آن زمان درباره الكتريسيته وجود داشت دست يافت .

اولين اثر علمی خود را در اين زمينه منتشر كرد.

پس از گذشت چهار سال تدریس در کمو به شغل استادی فيزيک دانشگاه پاويا منصوب شد.

مخترع باتری برقی

اختراعات ولتا

  1.  اختراع الكتروفور – دستگاهی برای توليد الكتريسيته ساكن
  2. مطالعه خازن ها و كشف قوانين آن ها
  3.  تكميل الكتروسكوپ
  4. اختراع پيل  مهمترين كار ولتا اختراع اولين مولد شيميايی جريان الكتريكی موسوم به پيل است .

وی با استفاده از تجربه گالوانی که بر روی الكتريسيته ساكن كرده بود موفق به اختراع پيل شد .

گالوانی تصور می كرد كه عضلات حيوانات مولد الكتريسيته هستند .

اما ولتا با استفاده از دو فلز متفاوت مس و روی و محلول اسيد سولفوريک جريان الكتريكی را اختراع كرد.

اولين پيلی كه ساخت قرص هايی از مس و روی بود كه بين آن ها قرص هايی از نمد آغشته به اسيد سولفوريک موجود بود.

ولتا اين پيل را سلول الكتريكی ناميد .

مهم‌ترین دستاورد علمی الساندرو ولتا :

این دستاورد مربوط به باتری های الکتروشیمیایی است .

باتری الکتروشیمیایی که ولتا ساخت از دو الکترود تشکیل می شد که یکی از جنس روی و دیگری از مس ساخته شده بود .

این نوع باتری ها تا به امروز کاربردهای فراوانی داشته و دارند .

که در درون آن با انجام واکنش های شیمیایی ، انرژی شیمیایی به انرژی الکتریکی تبدیل می شود.

این انرژی در قطب های باتری قابل دریافت است.

اختراع باتری برقی یا الکتریکی

ولتا با مطالعه‌ی دقیق دستاوردهای گلوانی در سال ۱۷۹۲ نظریه‌ی جدیدی را مطرح کرد.

او اعتقاد داشت که استفاده از بخش و عبارت «حیوانی» در نظریه‌ی الکتریسیته‌ی حیوانی گالوانی لزومی ندارد.

در واقع حیوانات تنها نسبت به الکتریسیته واکنش نشان می‌دهند .

تفاوتی بین الکتریسیته‌ی آن‌ها با الکتریسیته‌ی عادی وجود ندارد.

ولتا با ادامه‌‌ی آزمایش روی پاهای قورباغه به این نتیجه رسید که دلیل اصلی حرکت عضله‌ها، تماس آن‌ها با دو سطح متفاوت فلزی است.

اگر هر دو فلز از یک نوع باشند، هیچ حرکتی در عضله‌‌ها دیده نمی‌شود.

آزمایش‌های ولتا روی تأثیر الکتریسیته در سال‌های بعد هم ادامه داشت.

او در آزمایش‌های پیشرفته ، تأثیر تماس دو فلز گوناگون را با هم مقایسه کرد.

اصطلاح نیروی محرکه‌ی الکتریسیته توسط خود ولتا مطرح شده بود .

البته هنوز تعاریف براساس توانایی فلز در ایجاد حرکت مطرح می‌شدند.

  او به‌نوعی رسانایی فلزها را بررسی کرده بود .

به‌هرحال روی، سرب، قلع، آهن، مس، نقره،‌طلا، گرافیت و سنگ منگنز به‌ترتیب در فهرست ولتا جای گرفتند.

ولتا در فهرست خود، ظرفیت‌های الکترودی را ذکر کرده بود که‌ به‌نوعی اولین سری الکتروشیمیایی تاریخ هم محسوب می‌شد.

در توضیح فهرست منتشرشده توسط ولتا در زبان علمی امروزی باید بگوییم که هرچه فلزها در فهرست از هم دورتر باشند، ولتاژ تولیدشده در اثر تماس آن‌ها بزرگ‌تر خواهد بود .

درصورت استفاده از چنان ترکیبی در سلول‌های الکتریکی یا باتری‌ها نیز، ولتاژ بیشتری تولید می‌شود.

به‌عنوان مثال، سلول‌های روی-گرافیت، ولتاژ بیشتری نسبت به سلول‌های روی-قلع دارند.

ولتا تا سال ۱۷۹۷ تحقیقات خود را درباره‌ی این ترکیب‌ها کامل کرده و نظریه‌ی تماس در الکتریسیته را با قاطعیت مطرح کرد.

ولتا در ادامه‌ی تحقیقاتش به این نتیجه رسیده بود که برای ایجاد ولتاژ باید دو فلز از طریق یک محیط مرطوب (مانند پای قورباغه) به هم متصل شوند.

محیط مرطوب نیز الزاما نباید حیوانی باشد.

درنتیجه اتصال فلزها با قرار دادن آن‌ها در ظروف حاوی اسید رقیق نیز موجب ایجاد الکتریسیته می‌شد.

در ادامه، رسانا‌های الکتریکی در نظریه‌های ولتا به دو دسته‌ی اصلی تقسیم شدند؛

  • دسته‌ی اول فلزها، گرافیت و زغال خالص بودند .
  • دسته‌ی دوم شامل موادی می‌شد که امروز به‌نام الکترولیت می‌شناسیم.

الکترولیت‌ها شامل مواردی همچون آب نمک یا اسید رقیق بودند.

جریان الکتریکی زمانی ایجاد می‌شد که یک مدار بسته با استفاده از دو رسانای گروه اول در تماس با یک رسانا از گروه دوم ساخته می‌شد.

دستاوردهای آزمایشگاهی ولتا نشان داد که در آزمایش‌های گالوانی، پای قورباغه دو نقش حیاتی را بازی می‌کرد.

آن‌ها به‌عنوان رساناهای نوع دوم، الکتریسیته را عبور می‌دادند و همچنین نوعی الکتروسکوپ حساس محسوب می‌شدند.

الکتروسکوپ به هر دستگاهی گفته می‌شود که برای شناسایی و تشخیص جریان الکتریسیته به‌کار گرفته شود.

باتری برقی

ولتا در ادامه‌ی تحقیقات خود متوجه شد که :

با افزایش جفت رساناهای متصل‌شده به‌کمک کارت‌های مرطوب، می‌توان ولتاژها‌ی بسیار بزرگ‌تری تولید کرد.

که به جریان‌های الکتریکی قابل‌توجه منجر شوند.

ادامه‌ی آزمایش براساس این یافته‌ها، منجر به تولد باتری الکتریکی شد.

ولتا برای ساخت اولین نمونه‌ از باتری خود،‌ از جفت‌های متناوب روی و نقره استفاده کرد .

که با استفاده از پارچه یا کارت‌های آغشته به آب نمک به هم متصل شده بودند.

در سال ۱۸۰۰، نامه‌ی سرنوشت‌ساز ولتا برای شرح دستاورد علمی جدید، به جوزف بنکس در انجمن سلطنتی علوم لندن ارسال شد.

او با مشاوره با دیگر دانشمندان انجمن، جلسه‌ای را برای نمایش دستاورد ولتا به اعضا تدارک دید.

تا مقاله‌ی حاضر از آن، بعدا چاپ شود.

باتری الکتریکی، به دستاوردهای تحقیقاتی بیشتر در علم شیمی هم کمک کرد .

باتری که ولتا اختراع کرد، به دانشمندان شیمی فرصت داد تا با روش‌‌های جدید روی مواد گوناگون مطالعه کنند.

نکته‌ی مثبت دستگاه ولتا این بود که تقریبا همه توانایی ساخت یک نمونه از آن را داشتند.

سکه‌های نقره‌ای و مسی در دسترس همه قرار داشت و فلزات دیگر همچون آهن و روی نیز آن‌چنان کم‌یاب نبودند.

چند هفته پس از انتشار نتایج دستاوردهای ولتا، دانشمندان متعدد از باتری‌های مشابه برای ساخت دستگاهی به‌منظور تجزیه‌ی آب به هیدروژن و اکسیژن استفاده کردند.

همفری دیوی، ۶ سال بعد موفق به ساخت یک باتری قدرتمند شد که از عناصر شیمیایی عایق‌شده در آن‌ها استفاده کرده بود.

مخترع باتری برقی ادعا کرد که پیوندهای شیمیایی در طبیعت خود رفتار الکتریکی دارند.

او با استفاده از دستگاهی مشابه با باتری ولتا توانست عناصر مهمی همچون :

باریم، کلسیم، لیتیم، منیزیم، پتاسیم، سدیم و استرانسیم را کشف کند.

باتری ولتا، برای اولین‌بار به‌عنوان دستگاهی شناخته شد که توانایی ایجاد منبعی پایدار از جریان الکتریکی را دارد.

همه‌ی دستگاه‌های الکتریکی به جریان الکتریکی نیاز دارند و بدون اختراع ولتا، شاید فناوری مدرن امروزی وجود نداشت.

سال های آخر مخترع باتری برقی

ولتا در سال ۱۸۱۹ تصمیم گرفت تا به فعالیت‌های علمی و تحقیقاتی‌اش پایان دهد.

او آزمایشگاه‌های محبوب خود که پر از تجهیزات الکتریکی بودند را ترک کرده و دوران بازنشستگی را در خانه‌اش شروع کرد.

به‌علاوه تدریس در دانشگاه نیز در همان سال پایان یافت و ولتا را تقریبا به‌صورت کامل از جامعه دور کرد.

خانه‌ی سال‌های بازنشستگی ولتا در منطقه‌ای به‌نام کامناگو از توابع کومو قرار داشت .

این منطقه امروز به‌نام کامناگو ولتا شناخته می‌شود.

الساندرو ولتا در پنجم مارس سال ۱۸۲۷ میلادی در سن ۸۲ سالگی از دنیا رفت.

موزه‌ای به‌نام تمپیو ولتیانو در منطقه‌ی کومو قرار دارد که دستاوردهای افسانه‌ای ولتا را نگه‌داری می‌کند.

در نزدیکی موزه، مرکز مدیریت بنیاد ولتیان به‌نام ویلا اولمو قرار دارد که از فعالیت‌های علمی حمایت می‌کند.

مهم‌ترین یادگار الساندرو ولتا، واحد اندازه‌گیری ظرفیت الکتریکی است که در سال ۱۸۸۱ به‌نام ولت در سیستم SI ثبت شد .

امیدواریم که از زندگینامه مخترع باتری برقی لذت برده باشید .

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا