اشعه مرگ تسلا

اشعه مرگ تسلا چیست؟

فرض کنید یک پرتو پرانرژی می‌توانست تنها با استفاده از نیروی الکتریسیته هواپیماهای جنگی را از فاصله بسیار دور از کار بیاندازد، یا یک دیوار انرژی در اطراف شهرها و کشورها پدید می‌آمد که به عنوان یک حفاظ الکتریکی هرگونه تهدیدی را خنثی می‌نمود. برای هر کشوری چنین ایده‌های نظامی مانند یک رویای دست نیافتنی به نظر می‌رسد. انسان‌ها در طول قرن‌ها کوشیده‌اند از مرزهای زیست بومی که در آن زندگی می‌کنند دفاع کنند. اما نتیجه آن چیزی جز ساخت انواع و اقسام ابزارهای جنگی و جنگ افروزی بیشتر نبوده است. اینجاست که اشعه مرگ تسلا وارد عمل می‌شود! رویایی که موضوع اصلی این مقاله خواهد بود.

ایده تسلا برای پایان دادن به جنگ

اکنون تصور کنید می‌توانستید یک بار برای همیشه از وقوع هر جنگی در آینده جلوگیری کنید و افزارآلات جنگی را به کلی از بین ببرید. ایده «اشعه مرگ» از دیرباز منبع الهام جنگ افروزان و طراحان سلاح‌های نظامی بوده است، اما در میان دانشمندانی که چنین رؤیایی را در سر پرورانده‌اند یک نام به طور منحصر به فردی به چشم می‌خورد و آن هم نیکولا تسلا، مهندس و فیزیکدان صربستانی-آمریکایی است.

تسلا از ایده جنگ افروزی نفرت داشت و بر این باور بود که توانسته بر تکنولوژی اشعه مرگ که بر تمام جنگ‌ها مهر پایان می‌زند دست پیدا کند. او ایده این سلاح را نه با هدف لشکرکشی و آتش افروزی بیشتر، بلکه با این قصد و نیت که تمامی جنگ‌ها را به پایان رسانده و صلح را در میان کشورهای مختلف گسترش دهد، طراحی نمود.

زندگی نیکولا تسلا پیش از اختراع اشعه مرگ

تسلا پس از مهاجرت به ایالات متحده آمریکا ابتدا مدتی برای توماس ادیسون کار می‌کرد و بعدها از طریق همین تجربیات، توانست حرفه خود را به عنوان یک مخترع به طور مستقل آغاز کند. بسیاری از اختراعات تسلا در زمان وی خارق­العاده بوده و هر کدام به طور بالقوه می‌توانست انقلابی را در عرصه علم و دانش پدید آورد. کار او بیشتر بر روی ارتقای سیستم‌های تولید نیروی الکتریکی و انتقال جریان‌های الکتریکی تمرکز داشت؛ حیطه‌ای که بعدها زمینه ساز ساخت اشعه مرگ تسلا گردید. او هم چنین در زمینه فناوری رادیویی نیز به نوآوری‌های متعدد و قابل ذکری دست یافته بود.

زندگی حرفه‌ای تسلا شاهد پستی و بلندی‌های فراوان، موفقیت‌های باورنکردنی و به همان نسبت‌ شکست‌های بزرگ بوده است. او از دوره اوج شهرت خود به تدریج با روندی ثابت رو به هبوط گذاشت. پس از تلاش‌های ابتکارآمیز وی در زمینه تولید جریان برق متناوب در اواخر سده ۱۸۰۰، این دانشمند جوان صربستانی زمینه تحقیقات خود را به امواج رادیویی و انتقال بی سیم انرژی گسترش داد.

روزنامه‌های سراسر جهان از پیشرفت تحقیقات او می‌نوشتند و اختراعات دیوانه وار و در عین حال نبوغ آمیز وی را مورد تحسین قرار می‌دادند. برای مثال او یک برج بیست طبقه در کلرادو احداث نمود که بارهای الکتریکی عظیم را به صورت بارقه‌های آذرخش تا فاصله ۱۳۵ فوتی پرتاب می‌کرد. تماشاچیان از فاصله ۱۵ مایلی نیز می‌توانست صدای این صاعقه‌های مصنوعی را بشنوند. همه این عوامل موجب شد که تسلا در سنین جوانی خود به شهرتی بی‌ سابقه دست یابد.

اشعه مرگ تسلا چیست؟

بزرگ‌ترین رؤیای تسلا را می‌توان دستیابی به راهی برای انتقال نیروی نامحدود از طریق هوابرد دانست. او در طول زندگی خود، چندین و چند ابزار مختلف را برای انتقال بی سیم انرژی الکتریکی اختراع نمود (مانند برج الکتریکی که در بالا اشاره کردیم). با این حال در بسیاری از مراحل کار خود به دلیل کمبود بودجه و عدم وجود سرمایه­گذاری لازم از تحقیقات خود باز ماند.

با وجود این در سال ۱۹۳۴، تسلا ادعا نمود که تحقیقاتش به یک اکتشاف تازه منجر شده است؛ اکتشافی که می‌تواند دنیا را به لرزه درآورد. او نام اختراع خود را تله فورس گذاشت و آن را به عنوان ابزاری معرفی نمود که می‌توانست از فاصله چندین مایل موجودات زنده را با استفاده از الکتریسیته از بین ببرد.

تله فورس همان چیزی است که امروزه ما با نام اشعه مرگ تسلا می‌شناسیم. اگرچه خود تسلا چندان با این نام­گذاری موافق نبود و اعتقاد داشت که به کار بردن نام اشعه برای آن از نظر علمی اشتباه است. انرژی الکتریسیته‌ای که تسلا موفق به تسلط بر آن شده بود، صرفاً یک پرتوی متشکل از ذرات پرانرژی نبود و مانند دیگر پرتوهای انرژی در معرض تجزیه در هوا قرار نمی‌گرفت.

تسلا توانسته بود انرژی را در یک مسیر باریک متمرکز ساخته و به این ترتیب نیروی آن را تا حدی افزایش دهد که قادر به از بین بردن هواپیماهای جنگی و کشتن بلافاصله موجودات زنده باشد.

بر اساس تخمین‌های تسلا، این سلاح می‌توانست پرتویی از یون‌های فلزی را با سرعتی برابر با ۲۷۰۰۰۰ مایل بر ساعت انتقال دهد. این اختراع فراتر از تمامی ایده‌های نبوغ آمیز پیشین او و به عقیده خود وی فراتر از حد تصورات دیگران بود. این پرتو از هر ماده‌ای عبور می‌کرد و می‌توانست انرژی‌ای برابر با ۱۰۰ میلیارد وات را بر روی سطحی به اندازه یک میکرومتر مربع وارد آورد.

کاربرد اشعه مرگ تسلا چیست؟

به زعم تسلا، اختراع او می‌توانست ساخت حصارهای الکتریکی در اطراف مرزها را امکان­پذیر ساخته و به این ترتیب توان دفاعی کشورها را در برابر دشمنان خود افزایش دهد. هر فرد یا یگانی که قصد داشت به طور غیر قانونی از مرزها عبور کرده و بر کشور دیگر یورش آورد، با این مانع غیر قابل نفوذ رو به رو می‌شد و در صورت برخورد با این سد دفاعی در یک آن قلع و قمع می‌شد.

تسلا چندین و چند دهه در مورد سلاح تله فورس خود صحبت و فخرفروشی می‌کرد و باور داشت که اشعه مرگ او می‌تواند به هواپیماها از فاصله ۲۵۰ مایلی شلیک کند. او هیچ‌ گاه به طور روشن از نحوه ساز و کار این سلاح با کسی صحبت نکرد و شواهد علمی مبنی بر امکان­پذیر بودن آن را ارائه ننمود. اما با این حال هیچ کس نمی‌توانست ایده او را به کلی رد کند. به هر حال او پیش‌تر نبوغ خود را در زمینه فیزیک و علوم طبیعی به اثبات رسانده بود. کسی چه می‌دانست، شاید این ایده، هرچقدر هم دیوانه وار، روزی به دست تسلا محقق می‌شد.

مشکلات بر سر راه تسلا

اگرچه چنین ساز و کاری ممکن است تا حد زیادی خشونت آمیز و جنگ طلبانه به نظر برسد؛ اما تسلا امید داشت که به کارگیری این اختراع موجب گسترش بیشتر صلح و مانعی بر سر راه جنگ افروزی گردد. تسلا بر این باور بود که این سدهای دفاعی مانع از یورش کشورها به همسایگان خود شده و در درازمدت، نیاز به جنگ و ساخت سلاح‌های جنگی را به کلی از میان برخواهند داشت.

به هر تقدیر، نیت خیر تسلا برای او شانس زیادی به همراه نیاورد. کسی حاضر نبود از پروژه اشعه مرگ تسلا حمایت مالی به عمل آورد و رؤیاهای نبوغ آمیز تسلا خود با حصاری نفوذناپذیر مواجه گردیدند. او تلاش کرد دولت ایالات متحده و جماهیر شوروی را به استفاده از فناوری خارق­العاده خود ترغیب کند.

پاسخ منفی آن‌ها تسلا را از دنبال کردن رؤیای خود بازنداشت و او درخواست‌های بسیاری برای تأمین مالی پروژه خود به کشورهای مختلف ارسال نمود. اما هیچ یک حاضر به تأمین بودجه لازم برای راه­اندازی چنین ابزار غول‌آسا و بالقوه نابودگری نبودند.

او حتی از این مرحله نیز فراتر رفته و در سال ۱۹۳۷ در سفارت یوگسلاوی ادعا نمود که نه تنها طرح چنین نقشه‌ای را ریخته است، بلکه این اختراع را به مرحله عمل نیز رسانده و اشعه مرگ را در آزمایشگاه خود تولید کرده است. تسلا به اسپانسرهای بالقوه خود وعده داد که در عرض چند ماه از این اختراع انقلابی خود رونمایی خواهد کرد. اما ظاهراً این موضوع نیز چندان موجب ترغیب آن‌ها نگردید.

سرنوشت مخترع جریان متناوب برق

کسی نمی‌داند که آیا واقعاً ادعای تسلا مبنی بر ساخت اشعه مرگ صحت دارد یا خیر. او در همان سالی که با هیأت سفرای یوگسلاوی دیدار نمود، هنگام عبور از خیابان با یک اتومبیل تصادف کرد و اگرچه از این حادثه جان سالم به در برد، اما دیگر هیچ گاه به حالت سابق بازنگشت. وضعیت سلامت او پس از شروع جنگ جهانی دوم (در سال ۱۹۳۹) رو به وخامت گذاشت و تسلا نتوانست سلاح تعیین کننده خود را به طرفین جنگ ارائه کند. او در سال ۱۹۴۳ در هتل نیویورکر که در آن زندگی می‌کرد درگذشت.

درست پس از مرگ تسلا، هیأت نظامی ایالات متحده سریعاً به محل زندگی او رفته و کوشیدند هرگونه نشانه‌ای مبنی بر وجود چنین تکنولوژی را برای حفاظت آن در برابر دست اندازی دیگر کشورها (خصوصاً آلمان‌های نازی) ضبط نمایند. اما با این حال آن‌ها نیز این سلاح کشتار را که تسلا آن قدر از آن تعریف می‌کرد، پیدا نکردند. در حقیقت، نوشته‌هایی که از او در مورد این ابزار پیدا کردند صرفاً در حد گمانه زنی بوده و موجب ناامیدی آن‌ها گردید.

بنابراین، سؤالی که در این جا مطرح می‌شود این است که واقعاً چه اتفاقی برای اشعه مرگ تسلا افتاد؟

سرنوشت اشعه مرگ

اشعه مرگ تسلا

احتمال کمی وجود دارد که ارتش واقعاً به طور مخفیانه این تکنولوژی را مصادره و ضبط کرده باشد. به ویژه عاملی که ما را به سوی این طرز فکر سوق می‌دهد این است که بسیاری از ابزارهایی که در طول جنگ سرد از سوی ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفتند، شباهت‌هایی انکارناپذیر با تکنولوژی تسلا داشته اند. این امر مطرح کننده آن است که امکان دارد آن‌ها راه تسلا را ادامه داده باشند.

فرضیه محتمل‌تر این است که آمریکایی‌ها تلاش کردند ابزاری مانند اشعه مرگ تسلا بسازند؛ اما در آن چندان به موفقیتی دست نیافتند. برای مثال در طول جنگ سرد، پروژه نیک در تلاش برای ساخت سلاحی بر مبنای کارهای تسلا در برابر شوروی کلید خورد و با شکست مواجه شد. پروژه‌های متعدد دیگری نیز از سوی طرفین جنگ با الهام از کارهای تسلا (و در مواردی از روی نوشته‌های او) عملیاتی شدند و علی رغم صرف هزینه‌های گزاف، هیچ کدام نتایج قابل توجهی را در ساخت تکنولوژی اشعه مرگ نشان ندادند.

اما با فرض این که تسلا واقعه اشعه مرگ خود را ساخته باشد و نیز با پذیرفتن گزارشات رسمی مبنی بر عدم بازیابی این ابزار از سوی ارتش آمریکا، احتمالاً او جایی این تکنولوژی خود را مخفی کرده است. اگر چنین چیزی صحت داشته باشد، احتمالاً هرگز نخواهیم توانست ماشین جنگی رعب آور و در عین حال -به زعم خود او- صلح آمیز تسلا را بیابیم.

آیا تسلا واقعاً اشعه مرگ را ساخته بود؟

فرضیه منطقی‌تر این است که بپذیریم تسلا هیچ گاه این ابزار را نساخته است. او در تمام طول زندگی خود با مشکلات روحی و روانی دست و پنجه نرم می‌کرد و این مشکلات در سال‌های آخر زندگی او، یعنی درست در همان زمانی که وی ادعای ساخت اشعه مرگ را مطرح نمود،‌ شدت بیشتری یافته بود. او حتی یک نسخه پروتوتایپ از کار خود را برای برادرزاده‌اش به یادگار سپرده بود که علی رغم ایجاد رعب و وحشت فراوان، چیزی بیش از یک پل وتستون که ابزاری معمولی برای اندازه­گیری مقاومت الکتریکی است از کار درنیامد.

در حقیقت اشعه مرگ تسلا تنها اختراعی نبود که این دانشمند نابغه وعده ساخت آن را داده و هرگز از آن رونمایی نکرده بود. بنابراین شاید این اختراع هم مانند دیگر اختراعات نبوغ آمیز او هرگز به مرحله اجرا نرسیده باشد.

در دهه ۱۹۳۰ میلادی، او ادعاهای متعددی مبنی بر ساخت یک ماشین که با اشعه کهکشانی کار می‌کرد را مطرح نمود. اما درست مانند اشعه مرگ او، این اختراع نیز هیچ گاه رنگ نور آفتاب را ندید و صرفاً در تاریکخانه ذهن او باقی ماند. بنابراین اگر هم واقعاً چنین اختراعاتی وجود داشته‌اند، کسی به جز تسلا آن‌ها را ندیده است.

جمع بندی

اگرچه بی شک نیکولا تسلا یک دانشمند خارق­العاده و نابغه‌ای بی‌بدیل در زمان خود بود و رؤیاهای دور و دراز و بلندپروازانه‌ای را در سر می‌پروراند، اما از اشعه مرگ و بسیاری از دیگر اختراعات او امروزه چیزی جز یک اسم و ایده کلی باقی نمانده است.

نام اشعه مرگ تسلا از زمان جنگ جهانی دوم و در طول جنگ سرد و نیز پس از آن مانند افسانه‌ای مخوف بر سر زبان‌ها بوده و اگرچه هیچ‌ کس تاکنون نتوانسته رمز آن را بشکند، هیچ کسی هم قادر به رد این ایده و غیرعملی خواندن آن نبوده است. با وجود آن که صرف هزینه بیشتر بر روی تحقیقات اشعه تله فورس غیرمنطقی به نظر می‌رسد، اما هیچ بعید نیست که در آینده روزی کسی بتواند رؤیای دیرین نیکولا تسلا را محقق سازد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا